Ale Historia

Ciekawsza strona historii

Wpis

czwartek, 10 czerwca 2010

DZIECIŃSTWO I MŁODOŚĆ RASPUTINA.

Do dnia dzisiejszego o Rasputinie narosło tyle mitów, legend, kłamstw i pomówień, że trudno już oddzielić prawdę od fałszu. Kim był starzec z Syberii? Skąd na dworze cesarskim wziął się demoniczny mnich i jaki miał wpływ na to co działo się w Rosji? Na temat życia Rasputina napisano setki książek i artykułów. Przyjrzyjmy się wczesnemu okresowi życia starca z Syberii. Prześledźmy dzieje demonicznego mnicha od jego narodzin do przybycia na dwór cesarski.

Grigorij Jefimowicz Rasputin urodził się 10 stycznia 1869 roku w małej syberyjskiej wiosce Pokrowskoje w powiecie tiumeńskim, pod Tobolskiem, u stóp Uralu. Rodzice, czyli Jefim Jakowicz i Anna Wasiliewna byli wolnymi chłopami. Posiadali własną ziemię oraz kilka krów i koni (te ostatnie wynajmowano poczcie). Rodzina Rasputina żyła we wsi Pokrowskoje od trzech pokoleń. Mały Rasputin pomagał ojcu przy wypasie bydła i uprawie roli. Jego brat Ławrientij zmarł na zapalenie płuc (nabawił się go podczas kąpieli w pobliskiej rzece). Siostra Maria cierpiała na epilepsję i utopiła się w rzece podczas prania bielizny. Także matka Rasputina zmarła, gdy był jeszcze kilkuletnim chłopcem.

Mały Rasputin do szkoły nie uczęszczał. Już jako chłopak miał dar jasnowidzenia (legenda głosi, że zdemaskował kilku złodziei kradnących w okolicy). Młodzieniec szybko zyskał też przydomek nicponia i utracjusza. Nadużywał alkoholu, „uganiał się” za dziewczętami. Wychowywał się bez matki, a ojciec był surowy. W wieku 17 lat był już notowany przez miejscowa policję (zarzucano mu pijaństwo, gwałty i kradzież). Z kartotek policyjnych dowiadujemy się, że miał „1,82 cm wzrostu, dużo jasnych włosów, przeciętny nos i ciemnorudawą brodę”. Od samego początku Rasputin wydawał się ludziom „dziwny” i „inny”. Z jednej strony był „rozpustnikiem”, z drugiej, niezwykle pobożnym człowiekiem (w cerkwi potrafił klęczeć całą noc i modlić się). Podobno, gdy miał 17 lat ukazała mu się Matka Boska i wezwała go do wędrówki po kraju, nauczania i głoszenia wiary.

Po tym objawieniu Rasputin wyruszył w drogę. Nie było go w domu przez kilka lat i nie dawał znaku życia. Zjawił się w rodzinnej wsi w lutym 1887 roku. Zamieszkał w domu ojca i ożenił się z Praskowią Fiedorowną Dubrowiną. Była to kobieta cicha, przyzwoita, doskonała gospodyni. Rasputin wciąż jednak wędrował i nauczał jako wędrowny mnich (podobno w swoich wędrówkach dotarł aż na górę Athos w Grecji). W 1895 roku urodził mu się syn Dymitr, a w 1897 roku córka Matriona, zwana Marią. Po 4-letniej wędrówce, Rasputin w końcu powrócił do domu, do rodziny. Z wędrówek tych wyniósł dużą wiedzę teologiczną i umiejętność leczenia ludzi. Kiedy, gdzie i od kogo się tego nauczył, nie wiadomo.

Rasputin prowadził dysputy teologiczne i dążył do odnowy religijnej. W swoim domu stworzył kapliczkę i zaczął głosić słowo boże. Zraziło to do niego miejscowego popa, który poczuł się zagrożony konkurencją ze strony „samouka”. Ten zyskiwał natomiast coraz szerszą i liczniejszą grupę wiernych. Biskup tobolski za namową popa, wszczął oficjalne dochodzenie przeciwko Rasputinowi oskarżonemu o sekciarstwo. Zakazano mu głoszenia kazań i odprawiania nabożeństw. Oskarżono go o przynależność do sekty chłystów, których nabożeństwa kończyły się orgiami seksualnymi. Tymczasem w 1903 roku Rasputin dokonał pierwszych uzdrowień poprzez modlitwę i nakładanie rąk. Uzdrawiał w ten sposób m.in. ludzi cierpiących na padaczkę. Podjął też trud nauki pisania i czytania. Doskonale znał Biblię i potrafił z pamięci recytować całe jej fragmenty.

Aby osiągnąć biegłość w sztuce uzdrawiania, Rasputin wyruszył do Sankt Petersburga, gdzie głosił kazania i uzdrawiał Jan (Iwan) z Kronsztadu. Ten uzdrowiciel i „święty” głosił, że po Rosji wędruje Bóg wcielający się w „starców”. Do stolicy carskiej Rosji Rasputin przybył w 1905 roku. Odbywało się wówczas w Sankt Petersburgu zgromadzenie przedstawicieli cerkwi. Rasputin szybko zwrócił na siebie uwagę biskupów kościoła prawosławnego i trafił przed oblicze Jana z Kronsztadu. Ten jakoby rozpoznał w nim „świętego” człowieka i uzdrowiciela o wielkiej mocy. W klasztorze, wobec książąt kościoła prawosławnego, Rasputin dowiódł swej niezłomnej wiary i został poddany dokładnym badaniom teologicznym. Swoją wiedzą i pobożnością wprawił w zdumienie słuchających. Po „egzaminie” został oficjalnie uznany za starca i zaproszono go do pozostania w klasztorze.

Poprzez hierarchów kościelnych Rasputin zetknął się z dostojnikami i osobistościami dworu carskiego. Zwłaszcza kobiety z wyższych sfer, podatne na „nowinki” związane z cudami, hipnozą i uzdrawianiem, szybko stały się „zwolenniczkami” mnicha z Syberii. Dzięki kontaktom z kręgami dworskimi, wielki świat stanął przed nim otworem. Rozpoczął się nowy rozdział w jego życiu. 14 listopada 1905 roku został przedstawiony carowi…

Na podstawie: N. von Frankenstein, Rasputin – demon w szatach mnicha, Świat Książki, Warszawa 2001.

Rasputin

źródło: Wikimedia

Szczegóły wpisu

Tagi:
Kategoria:
Autor(ka):
docent73
Czas publikacji:
czwartek, 10 czerwca 2010 19:44

Komentarze

Dodaj komentarz

  • Gość krzysio napisał(a) z ip-66-11.mofnet.gov.pl komentarz datowany na 2010/06/11 14:09:10:

    Liczę na to, że ten "nowy rozdział w jego życiu" rownież nam przedstawisz :-)

  • docent73 napisał(a) komentarz datowany na 2010/06/11 19:51:26:

    Oczywiście, w najbliższym czasie będzie jeszcze kilka notek o Rasputinie :) Zapraszam.

Dodaj komentarz

Kalendarz

Kwiecień 2014

Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

Wyszukiwarka

Kanał informacyjny