Ale Historia

W czasach gdy wokół panuje epidemia świńskiej grypy, stwierdziłem, że sięgnę do mądrości dawnych ludzi i poszukam w książkach historycznych recepty na zdrowie. Chcąc uchronić się przed grypą i innymi dolegliwościami oraz bojąc się o zdrowie, które miałbym powierzyć w ręce „specjalistów” finansowanych przez NFZ, postanowiłem zawierzyć temu, co radzą w sprawach zdrowia… ludzie pierwotni. Oto jaki przepis na zdrowie mieli nasi dalecy przodkowie.

Zacząć trzeba od tego, że dawniej umierano najczęściej w wyniku wyniszczających epidemii lub wojen i wypadków np.: podczas polowań. Rzadko kiedy w ogóle chorowano, a jeśli już, to najczęściej zapadano na nieuleczalną (wówczas) chorobę i kończono żywot. Dawni ludzie nie znali takich chorób, na jakie my dzisiaj najczęściej cierpimy: zawałów serca, udarów mózgu, raka, miażdżycy, chorób związanych z otyłością i stresem. Być może jednym z powodów, że chorujemy właśnie na te przypadłości jest fakt, iż jako gatunek (homo sapiens) odeszliśmy od własnej natury, zaprzeczyliśmy jej poprzez życie wbrew temu do czego owa natura nas stworzyła.

Niektórzy naukowcy twierdzą, że człowiek został przystosowany do spożywania w pierwszej kolejności pożywienia roślinnego. Człowiek pierwotny odżywiał się przede wszystkim tym, co znalazł i zebrał w lesie, na polu itp. Był więc wegetarianinem. Rzadko kiedy jego dieta była wzbogacana o mięso pochodzące z polowań. Mimo, że był w przeważającej części wegetarianinem, sił mu nie brakowało (przykład: polowania na mamuty itp. „włochate góry mięsa”). Do zdrowego i pełnego życia wystarczały orzechy, owoce, jadalne korzenie, jagody, kora, liście, czyli to wszystko co zawierało węglowodany, błonnik, mikroelementy i witaminy. Mięso spożywane przez ludzi pierwotnych musiało być gotowane lub pieczone, gdyż ich organizmy (nasze dziś również) z trudem przyswajały mięso surowe. Jest to także argument na to, że mięso nie było podstawą diety dawnego człowieka.

Okazuje się, że ludzie z epoki kamienia łupanego byli zdrowsi, niż ich potomkowie z neolitu (o nas nawet nie wspominając). Łowcy i zbieracze mieli lepszy stan kości i uzębienia, lepszą kondycje fizyczną, byli wyżsi od rolników i hodowców. Dłużej też od nich żyli. Dlaczego tak się stało? Niektórzy badacze sugerują, iż powodem gorszego stanu zdrowia ludzi w neolicie było odejście od naturalnej diety i przejście przez ludzi na produkty mięsne, mączne i mleczne. Ludzi zaczął dręczyć artretyzm, gruźlica, próchnica zębów.

Gdyby dziś zechcieć stosować się do wskazówek ludzi z epoki kamienia łupanego należałoby: spożywać przede wszystkim produkty roślinne, nieprzetworzone, gruboziarniste, naturalne (orzechy, bulwy, korzenie, owoce), nie spożywać dużo tłuszczów i cukrów, jeść mało (nie do syta), czasami stosować „głodówki”, spożywać dużo czosnku, porę, cebulę, jarmuż, kalafior i kapustę. Należy też dużo spać i uprawiać jakiś sport (potrzeba ruchu).

Jeśli ktoś z czytelników jest w stanie zastosować się do tej prehistorycznej recepty na zdrowie, to gratuluję i życzę 100 lat zdrowia. Kto nie podoła wyzwaniu rodem z epoki kamienia łupanego, temu pozostają „specjaliści” sponsorowani przez NFZ oraz dobra znajoma pani farmaceutka z pobliskiej apteki. Na zdrowie!

Na podstawie: Z. Skrok, Mądrość prawieków. O czym przypominają nam pradawni, Iskry, Warszawa 2009.

Książkę udostępniło Wydawnictwo „ISKRY” – www.iskry.com.pl

Więcej na tematy związane z archeologią można przeczytać na blogu ARCHEOWIEŚCI. Polecam.